offline
- Pridružio: 29 Dec 2011
- Poruke: 907
|
vrabac ::Rusija zapravo želi slobodne izbore, na kojima bi Asad po prognozi izgubio, ali bi istovremeno bilo sprečeno da Sirija dođe u ruke Vahabita. Po porazu na izborima verovatno bi tiho ali brzo emigrirao.
Rusija od početka ima puno razumevanje za sunitsku većinu i potrebu naroda za većom da kažemo parlamentarnom vladovinom nad zemljom, međutim rat je krenuo i sad će se teško zaustaviti pregovorima.
Poseban problem je što bi u ovako organizovanom građanskom ratu na vlast došle za Rusiju ne kooperativne struje. Paradoks je da trenutno i Zapad (sa Turskom) ima isti problem.
Posle kažu teorija zavere. Nije teorija nego praksa i sada na delu vidimo užasno loše odrađenu zaveru.
Loše je odrađena samo iz jednog razloga, iz loše projektovanog ciljnog vremena, što je povuklo generisanje saveznika koji su u budućnosti zapravo protivnci a pri tome umesto da dođe do raskola unutar onih koji su na Asadovoj strani dovelo je do upravo obratnog efekta, Kurdi se na život i smrt bore praktično na Asadovoj strani, Hrišćani takođe. Njima je zapravo još više odgovarala veća prlamentarizacija Sirije ali gospoda koja su projektovala subverzijom izazazvani građanski rat su odvela do toga da se obe grupe ne bore za Asada nego se bore za goli opstanak a na Asadovoj strani.
O raznim vrstama šita da ne govorimo, a sasvim je izvesno da većina od njih nije baš imala neku posebnu korist, možda veliki broj ali većina, kada se zbroje sve šitske grupe sigurno nije.
Ne znam koje tačno, i koliko sunitskih škola od 4 zvanične i velike (ali i jednog da kažemo 5 ogranka koji mislim da deluje u Siriji ako se nevaram, stvarno nisam sturčnjak po ovom pitanju) po mom skromnom saznanju barem pola nije komatibilno da živi u državi koju će voditi samo suniti Hanbalske škole.
I tako smo dobili jedan krvav i haotičan i užasno složen u pravm smislu građanski rat zasnovan na verskim pre svega (unutarislamskim) ali i nacionalnim problemima (kada su Kurdi u pitanju).
Sada je zapravo rešenje dalje nego ikada.
Inter arma silent leges.
Evo nešto više o tim školama. Pomoći će da se realnije sagleda situacija na Bliskom istoku, međumuslimanskom sukobu, pa tako i sukobu u samoj Siriji
Mezheb
Mezheb ili Madhhab (arapski: مذهب Madhaahib) je arapski termin iz koji se odnosi na islamsku školu mišljenja, pravnu školu, ili školu fikha unutar Sunitskog islama. U prvih 150 godina postojanja islama, odnosno u vrijeme života Muhammeda, a.s., postojalo je mnogo takvih škola, ustvari većina ashaba je imala svoju školu. Danas imamo veliki broj tih škola. Od poznatijih škola, škole u Damasku, Kufi, Basri i Medini su uspjele opstati kao škole Malikijskog mezheba, dok su Iračke škole preuzele učenje Hanefijskog mezheba. Druge škole, kao što su Šafijski i Hanbelijski mezheb kasnije su se pojavile.
Škole koje praktikuju Šiitski islam i koje predstavljaju poseban oblik islamske škole prava, Džaferije, je osnovao šesti imam Džafer es-Sadika.
Četiri škole Sunitskog islama, odnosno četiri mezheba, nisu daleke po učenju, te zbog toga nikad nije dolazilo do sukoba između škola zbog razlika u učenju. Mezhebi su svoje učenje zasnovali prvenstveno na Kur'an i hadisima Posljednjeg Božijeg poslanika.
Ta četiri mezheba su:
Hanefijski mezheb je mezheb osnovan od strane Ebu Hanife, koji je živio u današnjem Iraku. Za svog života je upoznao mnoge Ashabe, te je bio učenik imama Džafer es-Sadika[1]. Učenje Hanefijskog mezheba se smatra jednim od najslobodnijih[2] učenja islama koji je otvoren za nove ideje. Ovo učenje je prisutno u mnogim islamskih društvima poput onih u sjevernom Egiptu, Indijskom podkontinentu, Turskoj, Iraku kao i onim društvima u zapadnim državama. Hanefijski mezheb je službeni mezheb Islamske vjerske zajednice Bosne i Hercegovine, kao i drugih susjednih država: Hrvatske, Srbije (Sandžaka), Crne Gore,Kosova, Albanije i drugih.
Malikijski mezheb je škola koja crpi učenje Imama Malika koji se rodio u Medini i živio otprilike u isto vrijeme kao i Ebu Hanifa, samo što je ovaj bio mnogo mlađi od Ebu Hanife. Ovaj mezheb slijedi većina muslimana - oko 25%. Najveći broj sljedbenika ima u Sjevernoj i Zapadnoj Africi.
Šafijski mezheb slijedi oko 15% muslimana, uglavnom iz Egipta, Somalije, Indonezije, Tajlanda, Singapura i Filipina. Ova škola je slušbena kode vlada Bruneja i Malezije. Osnivač ove škole je bio Imam Šafija, učenik i Ebu Halifa i Imama Malika.
Hanbelijski mezheb je škola osnovana od Ahmeda ibn Hanbela, jednog od učenika Imama Šafije, te su zbog toga ova dva mezheba vrlo slična. Ova škola se smatra najkonzervativnijom od sve četiri sunitske škole. Ovaj Mezheb preovladava u Saudijskoj Arabiji, Kataru, Ujedinjenim Arapskim Emiratima, Bahreinu, te dijelovima Omana.
Suniti vjeruju da su učenja sve četiri škole ispravna i da se ne razlikuju u temeljnim uvjerenjima i praktikovanju islama, već u raličitim shvatanjima fikha od strane imama, osnivača mezheba, te njihovih učenika. Zbog njihove raličitosti u tumačenju Kur'ana i sunneta, osnovnih izvora Šerijata, došlo je do sitnih razlika u nekim stvarima unutar Sunitskog islama (većinom se to odnosi na praktikovanje, dok u manjoj mjeri ili nimalo u vjerovanju). Na primjer, postoji mala razlika u načinu obavljanja namaza među mezhebima, iako ona nije izražena, pa tako sljedbenici sve četiri škole mogu zajedno klanjati. Ustvari, svaki musliman može obavljati namaz u džematu sa svakim drugim muslimanom, ne ovisno o školi koju slijede.
Obično Sunitski muslimani slijede jednu od ove četiri škole. Međutim, neki muslimani (posebno Selefije) deklarišu se kao sljedbenici sva četiri mezheba.
Mezhebi u Bosni i Hercegovini [uredi]
Iz historijskih razloga, većina muslimana u Bosni i Hercegovini su sljedbenici Hanefijskog mezheba. Neki od bosanskohercegovačkih muslimana su počeli miješati razne mezhebe ili promjenili slijeđenje hanefijskog mezheba krajem 20. vijeka i početkom 21. vijeka, što je prouzrokovalo da reisu-l-ulema izda fetvu u kojoj obavezuje bosanskohercegovačke muslimane da se strogo pridržavaju hanefijskog mezheba [3].
Izvor: wikipedia
|
