offline
- babaroga
- Legendarni građanin
- Pridružio: 04 Sep 2012
- Poruke: 10210
- Gde živiš: pecina stroga
|
- 32Ovo se svidja korisnicima: beowl, Bobrock1, DonRumataEstorski, rovac, raptorsi, samo_citam, Panter, PlayerOne, Tila Painen, nextyamb, Denaya, 4thFlavian, Ne doznajem se u oružje, Dioniss, Metanoja, Levi, zlatkoa987, Duh sa sekirom, sap, boromir, Bubimir, novator, |_MeD_|, paja69, zlaya011, RED4G-304, vladaa012, jon istvan, tehnika, amaterSRB, MaRtInsrbija1993, BraneS
Registruj se da bi pohvalio/la poruku!
novator ::
Kako vrijeme prolazi sve više dolaze do izražaja problemi u komandom lancu Ukrajine i jako lošim odlukama koje se naravno odražavaju na frontu. Ako se vratimo natrag, čak u ukrajinsku ofanzivu iz 2023.god. možemo vidjeti odluke koje je teško bilo objasniti i koje su uzrokovale strašne gubitke na ukrajinskoj strani, a što je najgore ukrajincima nisu donijeli nikakvu dobit.
Potpuno se slazem. Osim ovoga o strasnim gubicima. Nije problem u gubicima, problem je u dobicima. Problem je sta su uzeli ili dobili za te gubitke. U ratu ovoga intenziteta i sa ovom vatrenom moci pogotovu Rusa, gubici su neminovni. Problem komandovanja je sta su dobici nakon gubitaka. A to je kod ukra jedno veliko nista.
Vec duze vremena razmiljam o razlozima ukrajinskih neuspjeha na polju boja, cak i u situacijama kada su u pripremnoj fazi uspjeli da stvore znacajnu nadmoc, i ostvare iznenadjenje. Tipa Sudze i Kurske ofanzive.
Tamo su udarili u potpuno nebranjeni prostor, koji plus nije bio ni utvrdjen za odbranu po dubini, i gdje nije bilo nikakvih ruskih rezervi na stotine kilometara. I umjesto da se ukline stotinjak klometara treceg dana, oni su cucali pred Sudzom i pred Korenovim danima, tukuci neke lokalne nebitne bitke, dok su Rusi na brzinu zatvarali pravce i dovlacili pojacanja skupljena zbrda zdola.
Takvo ponasanje moze da se objasni samo nesposobnoscu komande. Koja niti je bila u stanju da vidi potencijale svoje pozicije i ruskog rasporeda odmah nakon otpocinjanja operacije, niti je bila u stanju da manevrom i napadnih jedinica i drugog esalona obidje i izoluje slabe Ruske otporne tacke i da ostvari duboki i siroki prodor prije nego sto se Rusi saberu.
Ili strategijska kontra 2023. Umjesto da koncentrisu sve sto imaju na glavni i pomocni pravac (Rabotino i V. Novoselka - Staromajorsko), oni dijele snage na skoro dva jednaka dijela, i pola tih snaga nepotrebno angazuju na Bahmutu, u uzaludnim nasrtajima na potpuno nebitan sektor, nebitan sa stanovista strategijske zamisli ofanzive, a to je bilo izbijanje na Azov.
Plus, i to snaga sto su bili skupili, koriste ih piecemeal, po djelovima. Nijednom nisu napadali sa vise od bataljona koliko ja znam na Rabotinu. Pa kad im Rusi skrljaju jedan bataljon koji je napadao danas, oni sutra salju novi na isti pravac, u isti sad vec formirani i upucani sistem vatre Rusa. Pravo u kill zonu. I tako danima, dak nisu potrosili sve snage prvog esalona, i onda idiotski poceli da uvode i snage drugog esalona, koje su bile namjenjene za eksploataciju prodora jednom kad se stigne do Tokmaka. I tako danima, tacnije mjesecima, sve dok nisu potpuno ostali bez snaga za ofanzivu, potpuno iskrvarili kao napadna snaga, i kontra je tada morala da stane.
Ista prica i na Krinkiju, samo sto je ta prica pocela kada je prica na Rabotinu stala, umjesto da je pocela prvi dan kad su se uklinili u Rabotino, i da sadejstvuje Rabotinu. I nastavila se jos sest mjeseci. Ko blesava djeca, niko da nauci lekciju, nego ajde jovo nanovo glavom kroza zid, mozda ce ovaj put da prodje.
Dok i tamo nisu sprzili sve sto su imali tu napadajuci uporno na sektoru efektivne sirine desetak kilometara. Na sektoru koji je toliko tezak i nepovoljan za napadaca, da je i djetetu trebalo da bude jasno da je rabota uzaludna, i da je prosao voz, cim su se Rusi konsolidovali i zaustavili ih, tacnije blokirali ih, u malom selu Krinki do kojega da bi ukrajinac stigao mora da predje Dnjepar. plus 2,5 kilometara nemoguceg mocvarnog terena bez puta i bez zaklona, a sve to pod direktnom vatrom.
Elem. Ovo sto se tice napadnih operacija. Kod uporne i nerazumne odbrane, misterija je jos veca. Pomenuo si Hitlera i nerazumnu odbranu po svaku cijenu svake pozicije. Da ne mudrujem ja sad, evo sta o tome kaze mozda najveci majstor odbrane u istoriji ratovanja, Hitlerov feldmarsal Erich von Manstein:
Citat:Sada je opšteprihvaćeno da je odbrana jači od dva oblika borbe. Ovo je, međutim, tačno samo kada je odbrana toliko efikasna da napadač iskrvari do smrti pri napadu na položaje branioca. Tako nešto nije dolazilo u obzir na Istočnom frontu, gde broj raspoloživih nemačkih divizija nikada nije bio dovoljan za organizovanje tako jake odbrane. Neprijatelj, budući mnogostruko jači od nas, uvek je bio u stanju, gomilajući svoje snage na tačkama po sopstvenom izboru, da probije frontove koji su bili previše produženi. Kao rezultat toga, veliki broj nemačkih snaga nije mogao da izbegne opkoljavanje. Samo u mobilnim operacijama mogla se iskoristiti nadmoć nemačkog štaba i borbenih trupa.
Ovdje na forumu uobicajeno je tumaciti ukro odsudnu odbranu vec izgubljenih pozicija nekakvim stranim uticajem na komandovanje, gdje donosioci odluka ne haju za gubitke jer nisu licno odgovorni i gubici nisu de fakto njihova briga. Misljenja sam da je takvo tumacenje pogresno. Prvo sto mislim da strani uticaj na komandovanje ne ide dublje od strateskog nivoa, (generalstab) a i tu je u savjetodavnom obliku.
Drugo, ono gdje ja vidim kao osnovni problem jeste samo komandovanje, kvalitet i komandnog kadra i doktrine koja ih vodi. U Ukrajini je od 2014 odradjen kompletni zaokret od sovjetske skole vojne vjestine na NATO skolu, i doktrinarno, i personalno. Ne da ja sad tvrdim da je sovjetska doktrina biblija, ali NATO doktrina ima velikih problema. I po nekim zapadnim izvorima (na primjer onaj Svajcarac pukovnik i bivsi NATO visoki sluzbenik), zapadna vojna misao vidi vodjenje rata kao skup taktickih bitaka i radnji koje treba da donesu strategijsku pobjedu. Uopste ne tretiraju operativni nivo. Evo recimo definicije operativne vjestine u vazecem US Army Field manual: “the pursuit of strategic objectives, in whole or in part, through the arrangement of tactical actions in time, space, and purpose”
Kao rezultat toga, ukro komanda jednostavno nije u stanju da misli na operativnom nivou. Ovdje posebno treba naglasiti da se (po mnogim izvorima ovdje citiranim) jedinice bore skoro u izolaciji, i da brigade rade svaka na svom sektoru bez da uopste razgovaraju a kamoli da koordiniraju sa susjedima. Svako tamo izgleda vodi rat za sebe. A ti odnosi i relacije na frontu direktno proizlaze iz komandne strukture. Gdje su brigade samostalne, i bez obaveza i ocekivanje od ostalih na frontu.
Do januara ove godine nisu imali ni formacijske strukture da komanduju operativno (na nivou tri - cetiri brigade). Od brigade, kao osnovne takticke jedinice, do strateske komande citavog sektora fronta nije bilo komandnog medjunivoa, koji bi uvezao napore par brigada na operativnom nivou. I zato se komandovanje svodilo na strateske komande koje direktno komanduju svakom brigadom.
Izgleda da su i sami postali svjesni tog problema, otud preformacija i uvodjenje korpusa. Medjutim, same nove formacije nece rijesiti fundamentalni problem. A taj je (po meni) nedostatak imaginativnosti u komandovanju i fleksibilnosti u politickom i strategijskom promisljnju, koji bi omogucili ukrajinskim snagama da izvuku maksimum iz vrlo ogranicenih resursa koji im sad stoje na raspolaganju.
U redu, strategijski koncept ukra je drzati teritoriju po svaku cijenu (jer drugi koncept objektivno i ne mogu da imaju). Ali, u situaciji kad je Pokrovsk i Mirnograd u okruzenju, i kad pokusaji deblokade traju mjesecima bez uspjeha, kakav je smisao sjediti sa desetinu bataljona tu i oko tog dzepa, i konstantno hraniti novim mesom i novom municijom i vozilima tu ekipu i tu poziciju koja je osudjena na neuspjeh, i vjerovatno propast i unistenje, sve dok neizbjezni kraj ne dodje.
Hebesmimater, ko da rade bas ono sto odgovara Rusima. Umjesto da izvuku te snage, predaju poziciju onog momenta kad je jasno da je neodrziva, i da se maknu malo, preraspodijele sto je ostalo snaga, ojacaju nova uporista, skrate front, pokusaju da udare neku kontru na nekom drugom slabom mjestu, i jovo nanovo.
|
